lifespoems

©Ilona Brandwacht

Mijn innerlijke gevecht 05-03-2021

Na slechts een korte wandeling
Ondervind ik een verandering
Ik ben dan al helemaal op
En geef mezelf meteen op de kop
Mijn lichaam geeft me dan aan
Dat ik niet verder moet gaan

Ik moet dan mijn rust nemen
Anders kom ik in de problemen
Ik moet weer even op adem komen
Maar zie door het bos niet de bomen
In mijn ogen moet ik alles bij benen
Ook al loop ik dan continu op mijn tenen

De wereld draait zonder mij ook door
Daar ben ik als de dood voor
Want als ik geen indruk heb gemaakt
Heb ik dan niemand geraakt
Ben ik zo makkelijk te vervangen
Of zit mijn hoofd mij alleen maar te stangen

Is dit werkelijk een spinsel van mijn brein
Waarom voel ik me dan zo klein
Niets gaat zoals ik voor mij had gepland
Alles gaat zo zwaar op het moment
Ik ben iemand die door zal strijden
Hoe vaak ik ook terug zal glijden

Ik geef never nooit op
Ik kom ooit op de top
Op de plek waar ik het liefste wil zijn
Mijn leven gaat weer in een stijgende lijn
Ik kom dit alles weer te boven
Daar moet ik wel in blijven geloven

Ik geloof in mijzelf zolang als ik leef
Blijf vechten voor alles waar ik naar streef
Ik heb al veel overwonnen en gedaan
Tot op de dag van vandaag blijf ik staan
Ik ben trots op mijn afgelegde pad
Ik heb nu meer dan ik vroeger had

Toch maakt de toekomst mij nerveus
Ik ben op sommige momenten best ingenieus
Toch twijfel ik aan mijn eigen kunnen
Kan ik mijn eigen leven wel zelfstandig runnen
Bereik ik ooit wel mijn eigen toekomst dromen
Of blijf ik in het bos zoeken naar de bomen

©Ilona Brandwacht

Verder Bericht

Vorige Bericht

Laat een reactie achter

* Copy This Password *

* Type Or Paste Password Here *

© 2021 lifespoems

Thema door Anders Norén